Szczenię, które już chętnie i z zainteresowaniem przyjmuje przedmioty z ręki

Trzeba nauczyć przynoszenia rzeczy rzucanych na ziemię. W tym celu, po uprzednim zadziałaniu na szczenię bodźcem warunkowym „aport!” opiekun wyrzuca przedmiot przed siebie, jednocześnie ruchem prawej ręki wskazuje kierunek rzutu. Jeśli szczenię pobiegnie i chwyci „zdobycz”, opiekun przywołuje go do siebie, odbiera rekwizyt i nagradza. Po kilku lub kilkunastu prawidłowo prowadzonych lekcjach szczenię chętnie będzie aportować. Gdy nawyk przynoszenia rzeczy do swego pana na rozkaz dostatecznie się utrwali, wówczas naukę aportowania należy urozmaicić przez rzucanie przedmiotów w trawę, krzaki itp., co zmusi szczenię przy poszukiwaniu interesującej go rzeczy do posługiwania się węchem. Nauczanie szczenięcia aportowania trwa dłuższy czas i kończy się z chwilą przystąpienia do tresury podstawowej. Należy tu jednak podkreślić, że nauka ta w okresie wychowawczym nie ma na celu praktycznego zastosowania, lecz zadaniem jej jest głównie wyrobienie zainteresowania i pasji do tej czynności oraz przyzwyczajenie psa do posługiwania się węchem w poszukiwaniu przedmiotów przepojonych wonią opiekuna.