Spostrzegawcze szczenie

Po pewnym czasie szczenię stanie się na tyle spostrzegawcze, że nie pozwoli na oddalenie się swemu opiekunowi. Wówczas należy przejść do innego rodzaju ćwiczeń. Następnym ćwiczeniem będzie nauczanie szczenięcia aportowania osobistych przedmiotów opiekuna. Do tego celu najlepiej nadają się miękkie przedmioty, jak stare chusteczki czy rękawiczki, szmaty pochodzące z zużytej odzieży albo koziołek ze słomy. Umiejętność chętnego i dobrego aportowania jest podstawą pracy węchowej i dlatego do tego rodzaju ćwiczeń należy psa przysposobić w młodym Wieku, kiedy to stosunkowo najłatwiej można wyrobić w nim pasję do chwytania różnych przedmiotów. W czasie ćwiczeń wykorzystuje się wrodzone odruchy szczenię cia polegające na chwytaniu wszystkiego co się porusza. Przystępując do nauki opiekun, trzymając w dłoni przedmiot do aportowania, rozpoczyna zabawę ze szczenięciem. W toku tej zabawy najpierw daje rozkaz „aport!” i zaraz potem szybkimi ruchami posuwa i cofa trzymaną rzecz, pobudzając w ten sposób psiaka do chwytania interesującego go przedmiotu. Jeśli szczenię uchwyci daną rzecz, po upływie 1-2 sekund Opiekun rzuca rozkaz „daj!” i jeśli wychowanek spełni żądanie, opiekun powinien natychmiast nagrodzić go smakołykiem i pochwalić. Postępując w ten sposób w ciągu kilku dni można u szczenięcia spotęgować zainteresowanie i wyrobić w nim pasję do chwytania poruszających się przedmiotów oraz przyzwyczaić do rozkazów „aport!” i „daj!”.